جواب ) :
جمعى از ثروتمندان مستكبر و اشراف از خودراضى عرب به حضور پيامبر (صلي الله عليه و آله) رسيدند، و در حالى كه اشاره به مردان با ايمانى همچون سلمان، ابوذر، صهيب، و خباب و مانند آنها مىكردند گفتند: اى محمد! اگر تو در صدر مجلس بنشينى ، و اين گونه افراد كه بوى آنها مشام انسان را آزار مىدهد، و لباسهاى خشن و پشمينه در تن دارند، از خود دور سازى (و خلاصه مجلس تو مجلسى در خور اشراف و شخصيتها! بشود) ما نزد تو خواهيم آمد، در مجلست خواهيم نشست و از سخنانت بهره مىگيريم، ولى چه كنيم كه با وجود اين گروه جاى ما نيست! در اين هنگام آيات فوق نازل شد و به پيامبر (صلي الله عليه و آله) دستور داد كه هرگز تسليم اين سخنان فريبنده تو خالى نشود و همواره در دوران زندگى با افراد با ايمان و پاكدلى چون سلمانها و ابوذرها باشد هر چند دستشان از ثروت دنيا تهى و لباسشان پشمينه است. و به دنبال نزول آيات پيامبر (صلي الله عليه و آله) به جستجوى اين گروه برخاست (گويا با شنيدن اين سخن ناراحت شدند و به گوشهاى از مسجد رفتند و به عبادت پروردگار پرداختند) سرانجام آنها را در آخر مسجد در حالى كه به ذكر خدا مشغول بودند، يافت، فرمود: حمد خدا را كه نمردم تا اينكه او چنين دستورى به من داد كه با امثال شما باشم. آرى زندگى با شما و مرگ هم با شما خوش است! "معكم المحيا و معكم الممات"
--------------------------------------------------------------------------------
و با كسانى كه پروردگارشان را صبح و شام مىخوانند و خشنودى او را مىجويند شكيبايى كن، و براى تجمل زندگى دنيا چشم از ايشان بر مگير، و از آن كس كه قلبش را از ياد خودمان غافل ساختهايم و از پى هواى نفس خود مىرود و اساس كارش بر تجاوز است اطاعت مكن - خداوند در این آیه به رسولش چنین می فرماید که در برابر كساني كه بر دعا و ذكر الهي مداومت دارند و او را هر صبح و شام مي خوانند، شكيبائي داشته باش و ديدگانت را از آنها قطع نكن يعني در طلب زينت زندگي دنيا، اينها را رها نكن چون ايشان در طلب وجه الله هستند و رحمت و انعام او را مي طلبند و با صفات علم و قدرت و كبريائي حق نزد او تقرب مي جويند يا نفس خود را در موضعي قرار مي دهند كه صفات الهي اقتضاءمي كند، مثلا آنقدر خود را در برابر حق ذليل قرار مي دهند كه اقتضاء عزت و عظمت وكبريائي اوست ، پس تو اي پيامبر اين مؤمنان را ترك نكن ، چون هر كس با مؤمنان شكيبانباشد از زمره كسانيست كه دل به زيورهاي دنيا بسته اند و در ادامه مي فرمايد از كسي كه ما به سبب مجازات او در برابر كفر و عنادش ، غفلت از ياد خويش را بر قلب او مسلطكرده ايم پيروي مكن ، چون او به جاي توجه به خدا، به نفس خود و مال و فرزندش و لذائذ دنيوي توجه مي كند و از هواي نفسش پيروي كرده و همواره شيوه اش بر تجاوز از حق و خروج از آن است
منبع ) :
http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=18395&AyeID=2272<r2=3
لینک مسابقه) :
http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=824&questionType=2
--------------------------------------------------------------------------------